Verhaeren-Dezwartetrilogie
Publicatie datum

juni 2017

ISBN

978-94-92339-32-4

21,00

De zwarte trilogie

Auteur: Emile Verhaeren Stefaan van den Bremt

Tussen 1887 en 1890 schreef Emile Verhaeren drie bundels die later zijn ‘trilogie noire’ zouden vormen: Les Soirs, Les Débâcles en Les Flambeaux noirs. De inhoud wordt gekenmerkt door pessimisme en confrontatie en is daarmee karakteristiek voor het fin de siècle. Sterk geïnspireerd door de filosofie van Schopenhauer zocht de kunstenaar in deze periode het lijden op om zo tot zelfkennis en ascese te komen.

In Avonden bevindt de dichter zich in een schemertijd, een duisternis waar ook de dood onmiskenbaar in rondwaart. Dat geestelijke lijden vervult hem in Aftochten, omdat de woede om het eigen lichaam en het verleden hem onverbiddelijk confronteert met de toekomst en het bestaan. Daarmee is het vuur van de Zwarte fakkels uitgedoofd, al geven ze hier en daar nog vonken in een wereld die volledig zwart is geblakerd.

De vertaling van deze onmisbare werken is opnieuw van de hand van Stefaan van den Bremt, het verhelderende nawoord komt van Christian Berg.

Knipsel

De wapens van de avond

Nog voor de koude nacht met stapelwolken bouwt
Boven de hoge wouden trapsgewijze zijn terrassen,
Werpt de avond voor hij sterft, de avond in moerassen
Zijn zwaard als bliksemschicht, zijn harnas van goud,

Die drijvend op de drift, voortdrijven naar de verte,
En amper nog geroerd door ondergaande pracht,
Maar al bijna gezoend door een lip van de nacht,
Die van de vrome maan met voorhoofd van zilver,

De eenzame waarin het daglicht naschemert,
En waarin heel de hemel als een helder vaandel
Naschemert, maan, in schemer nabestaande,
Gij, eeuwig verre, bleke, schemerende maan!

Over de auteur

Emile Verhaeren (Sint-Amands, 1855-1916) was een Belgisch Franstalig dichter en geldt nog steeds als een van de grote namen uit de wereldliteratuur. Zijn vernieuwende poëzie, theaterteksten en kunstessays maakten van hem dé vertolker van het literaire, artistieke en sociale leven van de late 19de en vroege 20ste eeuw. Als symbolistisch dichter schreef hij uiteenlopende werken, zoals een vijfdelige cyclus over het Vlaamse vaderland, deze ‘zwarte trilogie’ en een groot aantal ontroerende liefdesgedichten. Zo kreeg de oorspronkelijk donkere poëzie geleidelijk aan een positievere invulling die getuigde van socialistisch engagement. Zijn veelzijdigheid leverde hem vriendschappen op met kunstenaars als Rodin, Rilke, Zweig en landgenoot Maurice Maeterlink. Met die laatste deelde Verhaeren in 1911 zijn nominatie voor de Nobelprijs voor Literatuur. Stefaan van den Bremt (Aalst, 1941) debuteerde in 1968 met Sextant en publiceerde sindsdien nog tientallen andere bundels. Daarnaast is hij vooral een gelauwerd vertaler. Zijn eerste bundel van gedichten van Verhaeren verscheen in 1974. Ook vertaalde hij o.a. Bertolt Brecht, Octavio Paz en Ramón López Velarde. Bij Uitgeverij P publiceerde hij de afgelopen jaren van Verhaeren nog Les campagnes hallucinées & Les Villes tentaculaires (2013), Les Heures (2015) en Les Villages illusoires (2016). Christian Berg is emeritus professor in de Franse literatuur aan de Universiteit Antwerpen, waar hij zich jarenlang verdiepte in 19de-eeuwse Frans-Belgische literatuur.

Recensies

Er zijn nog geen reviews.