Ondaatje-DeKaneelschiller
Publicatie datum

30/09/2017

ISBN

978-94-92339-39-3

 19,50

De kaneelschiller

Auteur: Joris Iven

‘My mind is pouring chaos/in nets onto the page.’

De gedichten van Michael Ondaatje zijn vaak autobiografisch: een jaloerse oom, ‘vuurvlieg grootmoeder’, het ‘angstaanjagend blijspel’ van zijn vader die brieven schrijft ‘waarin de logica van zijn liefde kon groeien’. En waar komt kaneel vandaan, dacht je?

Ondaatje puurt ook poëzie uit anekdotes: 7 of 8 dingen die ik over haar weet bijvoorbeeld, waarin hij een papegaai opvoert, die de typemachine op kantoor nadoet, ‘inclusief de tring aan het eind van iedere regel’. En dat erotiek vaak met geuren te maken heeft, bewijzen de volgende versregels: ‘Je duwde/in de droge lucht je buik/tegen mijn handen en zei/ik ben de vrouw/van de kaneelschiller. Ruik me.’

 

Knipsel

Griffioen van de nacht

Ik houd mijn zoon in mijn armen
zwetend na een nachtmerrie
hoe klein ben ik
vingers in zijn mond
zijn andere vuist geklemd in mijn haren
hoe klein ben ik
zwetend na een nachtmerrie.

Over de auteur

Michael Ondaatje (1943) is onsterfelijk geworden met zijn roman De Engelse patiënt (1992) en de verfilming ervan, die in 1996 bekroond werd met negen Academy Awards. Hoewel hij het best bekend is als romanschrijver, bestaat Ondaatjes werk ook uit poëzie, autobiografie en film.

Joris Iven (1954) is een bekend dichter en vertaler van poëzie. Voor Uitgeverij P vertaalde hij o.a. S. Bhatt, Ch. Simic en R. Carver. In 2013 werkte hij mee aan de ambitieuze bloemlezing hedendaagse Ierse poëzie De prangende verbeelding.

Recensies

  1. (geverifieerde eigenaar):

    “Bij Ondaatje vertelt de poëzie en zijn romans lezen als beelden. De gedichten van Ondaatje zijn ook zo: een aaneenschakeling van beelden, opsommingen van zintuiglijke waarnemingen die worden opgeschreven om ze niet te vergeten. In veel van zijn gedichten schildert Ondaatje met kaneel: zijn werk kan je net als zijn geliefde blind herkennen.”

    Geert Lernout, Poëziekrant, 2018

  2. (geverifieerde eigenaar):

    “Het betreft diepe, rijke, prozaïsche poëzie, waar een wereld aan gevoelens, herinneringen en levenservaring achter schuil lijkt te gaan. De stijl is vloeiend, meevoerend en gevoelig. Er lijken ervaringen te worden beschreven met uitstapjes naar herinneringen en (dag) dromen; alles lijkt een zintuigelijke waas of mentale reis. De lezer wordt meegenomen naar een wereld, maar ziet slechts de buitenste laag. Diepte en rijkheid worden gesuggereerd, die niet zichtbaar, maar wel voelbaar zijn. De vertaling is van hoge kwaliteit (…).”

    E. Miranda, NBD Biblion, 2018